27-04-04

Ouw mensen ..

Weette 'khad vroeger een weekendjobke in ne winkel.. Nadat'k met 't studentenleven gestopt was heb ik het effe geprobeerd na een paar jaar weekendwerk om fulltime mijn tijd daar te verslijten (tot ik binnen mocht in Saffraanberg vorige zomer). En nadat 'k wat heb zitten lezen over de jeugd van tegenwoordig vind ik het al eens tijd om op de grijze tandsteen van de maatschappij te gaan lullen. 60+ en alles wat kraakt en piept , this one is for you guys.

Jaja, want in den tijd dat het schijthuis nog buiten stond en de beesten nog konden klappen, toen was alles beter. Toen stond er op elke hoek 69 scoutsmannekes in hemdje elkaar overhoop te slaan om 1 of ander oud madammeke de straat over te helpen.

Nu werkte ik vroeger dus in de Intermarché in Wetteren. En elke morgen 10 minuten voor openingsuur staan ze daar. 'k Weet nog altijd niet wie het hardst kraakte .. winkelkarren of de ouwe knarren maar altijd met dezelfde dikke in pole position stonden ze te geven en te gapen om toch maar een paar minuten voor tijd binnen te raken.

Nu werden ze nog redelijk deftig via het fruitgoed in de eerste rechte chicane richting charcuterie geleid, in de hoekse bochten tussen de chips, drank en diepvries is het via een haarspeldbocht hollen naar de beestenrekken. Want musti en fido willen toch wel weer dagelijks verse brokken gestold geparfumeerd zetmeel. Hier en daar gestrande brokstukken oud ijzer versperren de gangen om gesprekken te voeren die zelf mijn oor achter mijn 'toog' met tantalium versterkte baren te horen zijn.

Ja mijn toog, mijn territorium, mijn afgebakend terrein waar geen enkele vod mag komen .. Hier voel ik me safe .. ondanks de geuren ( 1 vrouw in het speciaal vortte zo hard dat ik ze een rayon verder nog kon proeven ..) en de aroma's van zweet, permanents en crémes die elkaar afwisselen. Ondanks het mooie zicht van de tomatenneus van Norbert en de voze drankplekken van Gilbert. Ondanks de Jef die ondertussen zijn neusharen kan vlechten. Ondanks de belachelijk kleine bestellingen waar ik telkens heen en weer voor moet trampelen.

Een dik uur later halen de meeste de kassa. 5 Stuks de persoon in het mandje. Een kartonneke melk, 100 gr hesp, 2 druiven en eten voor hun 54 katten, 7 honden en wie weet nog hoeveel ander gepelsde beesten. Want meer kunnen ze toch niet kopen? Toch niet alles voor een hele week? Want dan kunnen ze de volgende dag niet meer winkelen en missen ze sociaal contact. Dan zou niemand weten dat de kat van Rita een punaise in haar pootje had. Of dat de duiven van Bernadette een bobbeltje in de hals hadden.

Want hoewel deze mensen zwemmen in zeeën van tijd en oases van rust, moet de bediening rap gaan, iedereen moet springen en vliegen om hen, zonder één stomme seconde te verliezen. Want met de laatste tanden verliezen ze blijkbaar ook het geduld.

Thuis liggen er namelijk nog massa's werk uiteraard: André en Firmin gaan hun bekers van de 'boertige wiezers' kuisen, MarieLouise moet naar de boerenbond om 3 plantpattatten voor in haar bloembakken, Jacobus moet zijn 'straatzjee' naar de "veetrineir", want het beestje heeft een doffe blik in zijn oogskes. Zulma en Harriette moeten nog rap om nen permanent want Charel heeft ze uitgenodigd op een kopke koffie en een koekske. Raymond gaat rap zijn biljartceu nog kuisen. En .. En .. we get the bloody point already n'est-ce pas?

De kassa zelf is dan het moment om alle gespaarde koperen centen boven te halen om dan te besluiten dat ze nipt 4 cent te weinig hebben en of ik het voor die ene keer niet door de vingers kan zien. Nee trut dat gaat niet. En je mag het ondertussen wel al gaan weten want je hebt mij de afgelopen maand al elke dag gevraagd .. of is Alzheimer ondertussen je nieuwe buur geworden?

Dus ik stel voor dat donderdag vanaf vandaag gebombardeerd wordt tot 60+ dag. Want hoewel ze soms lekker naar appeltjes en cake kunnen ruiken, goed kunnen breien, mooi kunnen vertellen, meesterlijk kunnen koken, prachtig kunnen tiuinieren of aardig kunnen kaarten, zijn er toch momenten waarop het een beetje te veel wordt..

Graag nog de groeten aan Germaine, Martha, Camiel en Eddy .. Mijn liefste grootouders en mooiste mensjes van het westelijk halfrond ^_^

19:54 Gepost door scribble | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

schit-te-rend Schitterende beschrijving, je hebt duidelijk schrijftalent!
Ahja, en ik zal je laten weten hoe het 'loopt' met mijn loopband, ben gisteren alvast in het park gaan joggen, maar neen, niet met een walkman :-) Groetjes!

Gepost door: sofie | 28-04-04

applaus sofie heeft gelijk over talent.
ge hebt de 1000kg pannenkoeken vergeten bij een willekeurig bezoek

Gepost door: bullrot | 28-04-04

hehe da geld alleen voor uw meme ;)

Gepost door: scrib | 28-04-04

tetten 'k vraag me af wat ge gaat zeggen als ze u binnen 45 jaar dees post onder uw neus gaan duwen als ge aan de kassa van den intermache voor de vijfde dag op rij 5 cent tekort komt ;-)

Gepost door: amo-ej1 | 28-04-04

- Donderdag? Nen helen dag? We gaan er toch niet te veel kosten nie meer aan doen hé?

Gepost door: caroline | 28-04-04

De commentaren zijn gesloten.